wit
ref:---------- http://www.ewitopia.net/content/wit/intro.htm
archives

9.10.2000

เมื่อคืนไปกินเหล้าเลี้ยงส่ง (หลายส่งเหลือเกิน)
เพื่อนชาวอังกฤษพาแฟนสาวแสนสวยไปด้วย
เธอแต่งกายโป๊มาก...
เวลาคุยกับเธอ.. สายตามักจะกวาดลงต่ำเพื่อแอบมองร่องอกของเธอตลอดเวลา
พยายามไม่มองแล้ว... ฝืนใจไม่คิดอะไรแล้ว พยายามคิดมันให้เหมือนดูรูปabstractแล้ว แต่สายตามันไม่ไปตามที่คิด
มันไปของมันเองตามสัญชาติญาณ

รู้สึกมีการต่อสู้กันของ จิตต่ำช้า กับ จิตดีมีคุณธรรม อย่างรุนแรง
อึดอัดมาก... เวลาคุยกับแฟนเพื่อนคนนี้

ทำไมเราต้องมองหน้าอกผู้หญิงโดยอัตโนมัติด้วย
posted by - wit - 9/10/2000

เคยเป็นไหม โรคกลัวความสัมพันธ์

-กลัวคิดถึงเพื่อน
-กลัวคนที่รักจากไป
-กลัวที่จะรักใคร
-กลัวที่จะมีเพื่อนสนิทคนใหม่ๆ
-กลัวที่จะมีความสัมพันธ์ไม่ว่ากรณีใดๆ sexual.. friendship.... ฯลฯ
-กลัวพ่อกับแม่ตาย

ผมกลัว...

-กลัวสายตาของความเป็นมิตร...
-กลัวความรัก
-กลัวการลาจาก
-กลัวรอยยิ้มที่ปกป้องน้ำตาของการลาจาก
-กลัวการร้องไห้

ใครๆก็อยากจะรัก
ใครๆก็อยากจะhappy
แต่ไม่มีใครมีความสุขจริงๆหรอกเมื่อต้องสูญเสีย

แม่เคยบอก
อย่าดีใจมาก... จะได้ไม่เสียใจมาก
อย่าเกลียดมาก.. จะได้ไม่รักมาก

แม่ผมก็ได้แต่พูด.... ตอนนี้จัดห้องรอเอาไว้ตั้งแต่เดือนที่แล้ว
posted by - wit - 9/10/2000

8.28.2000

เมื่อวานโทรคุยกับแม่.... แม่ถาม... ตกลงกลับมาแล้วจะอยู่กับแม่ หรือจะไปอยู่ที่office เหมือนเดิม ผมตอบว่าจะอยู่กับแม่ เพราะตั้งใจเอาไว้แล้ว ว่าปีนี้จะกลับบ้านไปอยู่กับแม่ทั้งปี

แม่บอก... เอองั้นเดี๋ยวแม่จัดห้องเตรียมเอาไว้ให้นะ...

ผมอึ้งและซึ้งใจปนกัน... แม่เราทำไมบ้าเห่อขนาดนี้... อีกตั้ง 20 กว่าวันถึงจะกลับ จะจัดห้องเอาไว้ให้ฝุ่นมันจับเสียเวลาเปล่าๆทำไม...

ที่ซึ้งใจก็เพราะ ไม่นึกว่าจะมีคนรอคอยการกลับมาของผมอย่างจริงใจขนาดนี้...

ส่วนไอ้ตัวพ่อนั้นถามมาเมื่อ2เดือนที่แล้วว่าจองตั๋วเครื่องบินหรือยัง... เอ้อ.. เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย..

อย่างน้อยก็มี2คนแล้วละวะที่รอเรา โดยไม่หวังที่จะให้เราไปกินเหล้าเป็นเพื่อน เหมือนคนอื่นๆที่เผ้ารอการระเบิดของวงเหล้า จากผม...
posted by - wit - 8/28/2000

8.25.2000

--------------------

รูปถ่ายเอกสาร10อัน เอามาแปะไว้ในห้อง.... ชอบมาก.. เดี๋ยวอีก 10 กว่าวันก็ต้องจากมันไปแล้ว
posted by - wit - 8/25/2000

8.24.2000

ครูของผม...

มีมนุษย์น้อยคนที่ผมยอมรับในความสามารถ... และมีน้อยคนนัก ที่ความสามารถของเขาสามารถเป็นแรงผลักดันให้แก่ชีวิตของผมได้ เพราะปกติผมมักจะสร้างแรงผลักดัน และ หมดแรงผลักดันด้วยตัวของผมเอง...

คนรอบข้างผมไม่สามารถที่จะผลักดันผมได้ในวันที่ผมหมดแรงผลักดัน และก็ไม่สามารถที่จะหยุดผมได้ในเวลาที่พลังผลักดันผมเต็มเปี่ยม

ครูของผม Christy Johnson เธอเป็นผู้หญิงคนแรกในโลกที่สามารถควบคุมพลัง "ผลักดัน" ผมได้อย่างน่ามหัศจรรย์

2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมเฉื่อยและเนือยกับproject ขั้นสุดท้ายของผมมาก... ผมกลัวว่ามันจะตกม้าตายแบบที่ผ่านๆมา

ผมไม่ค่อยได้เจอ Christy เพราะช่วงนี้เป็นช่วงสุดท้ายของการเรียน ไม่มีวิชาเรียนอะไรอีกแล้ว... แค่ทำงานให้เสร็จ... แต่วันนี้ผมมีนัดเอางานไปให้ Christy ดู... Christy กระตือรือร้นกับงานของผม มากกว่าตัวผมเองเสียอีก

ผมไม่มี digital camera ... Christy ก็ใช้เงินของภาควิชาสั่งซื้อมาให้ด้วยตัวเองทางโทรศัพท์... Christy วิ่งเต้นห้องจัดแสดงผลงานของผม ให้ได้ห้องที่ดีที่สุดสำหรับผลงาน ด้วยความกระตือรือล้นมากกว่าตัวผมเอง ทั้งๆที่งานของเธอยุ่งมาก

ทุกครั้งที่ผมเข้าไปที่ห้องเรียน... ครูของผมไม่เคยมีเวลาว่าง ครูของผมทำงานวุ่นอยู่ตลอดเวลา... แต่เธอก็พร้อมที่จะจัดการกับเรื่องวุ่นๆที่วิ่งทับเข้ามาในเวลาของเธอได้อย่างดีเยี่ยม เปี่ยมไปด้วยพลังงานของความแจ่มใส และรอยยิ้มบนใบหน้า อยู่เสมอ...

ผมไม่เคยเห็นครูของผมอารมณ์เสียหรือหงุดหงิด... ผมไม่เคยแม้แต่ความเหนื่อยหน่ายกับเรื่องราวล้านแปด ที่ประเดประดังเข้ามาพร้อมๆกันในแววตาของเธอเลย

ผมรู้สึกได้ถึงพลังของตั้งใจและความศรัทราอย่างแรงกล้าในศิลปะจากครูของผม ทุกครั้งที่ผมเหนื่อยหน่ายกับการศึกษา...

ผมรู้สึกว่า "พลัง" เหล่านั้นมันได้ถูกส่งเพิ่มเข้ามาในตัวผม เมื่อเห็นครูของผมกำลังทำงานอย่าขมีขมัน

ผมได้เรียนรู้ทั้งวิชาการ และได้เรียนรู้รูปแบบการใช้ชีวิตอันน่ามหัศจรรย์อันนี้ จากครูอายุ40กว่าปีคนนี้ของผม...

ผมจะจดจำเอาข้อคิดที่ได้จากครูของผมไปพัฒนารูปแบบการดำเนินชีวิตของผมอย่างไม่ลืมเลือน
posted by - wit - 8/24/2000

8.23.2000

อะไรคือภาษา.. อะไรคือการแปล... อะไรคืองานเขียน... อะไรคือวรรณกรรม... อะไรคือข้อความระหว่าง2 ภาษา...... อะไรคือการสื่อสารทำความเข้าใจ
ผมมีแนวคิด และรูปแบบของผลงาน มาเสนออยู่ในสมองแล้ว... เหลือแต่ทำ
posted by - wit - 8/23/2000

ไปเที่ยว London มา5วัน มันดี ยิ่งมีหัวหอกตัวฉกาจ "โน๊ตอุดม" ผมยิ่งชอบใจใหญ่
posted by - wit - 8/23/2000

8.18.2000

ทำยังไงดี.. เห็นหนทางพัฒนาproject เป็นแบบซุปเปอร์จ๊าบก่อน dead line... 2อาทิตย์
โอย สับสนๆๆๆ จะรื้อใหม่ หรือ ไม่รื้อใหม่ดี... รื้อใหม่ก็เสี่ยง ไม่รื้อใหม้ก็เหนื่อย
posted by - wit - 8/18/2000


Powered by Blogger