และแล้วววววววว ...
ความจริงก็คือความจริงวันยังค่ำ....ไม่ช้าไม่นานบางอย่างที่คิดว่าเป็นปิดสนิท ก็ไม่สนิทอย่างที่คิด บางเรื่องที่ไม่ควรได้รู้ก็ได้รู้..เป็นเพราะอะไรน๊าาาาาา ..คงจะจิงอย่างที่ใคร ๆเคยพูดเสมอ ๆ ว่า "ความลับไม่มีในโลก" แต่บางทีก็เป็นจิงได้..เรื่องบางเรื่องถ้าเจ้าของไม่อยากให้รู้แต่เกิดได้รู้ได้เห็นเองโดยไม่ได้ตั้งใจขึ้นมาความรู้สึกที่เกิดขึ้น ในขณะที่ได้รู้ คือความน้อยใจ..ทั้ง ๆ ที่อยู่ใกล้กันขนาดนั้นแต่ก็ทำเหมือนคนไกลในความคิด..ไม่ว่าด้วยอะไรก็ตามมักถูกปิดเสมอ..ไม่เคยมีความจริงออกมาเลยหรือ..????? หลายเรื่องที่เราคุยกันทำให้กันทุกอย่างคงไม่เคยทำให้ไว้ใจได้เลย...เหนื่อย..อยากรู้จังว่าต้องทำตัวยังไงให้เกิดความไว้ใจ กล้าปรึกษา กล้าพูดคุย ..ไม่เคยคิดจะว่าหรือดุ..ขออย่างเดียวหันหน้าคุยกันบ้างได้มั้ยจ้ะ .. หันมาคุยกันทุกเรื่องนะจ้ะ..ไม่อยากเป็นคนที่มารู้เรื่องราวจากคนอื่นที่หลัง คงรู้นะว่ามันจะเป็นยังไง...ไม่อยากโกรธ ไม่อยากดุ .. เหนื่อย.....................จิง ๆ ๆ
posted by Luckily . at 1:30 PM
ผูกพัน...
วันนี้..เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้.. แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป..
สักวันเราจะรู้ว่า..สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้. เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่..ทั้งหมดของชีวิตเรา...
วันหนึ่ง..หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ ที่เราคิดว่าเราพึงใจ..ปรารถนา..ต้องการ..ขาดไม่ได้
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่ นานนัก... เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า..
ความผูกพันกับสิ่งใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ อย่าได้ไปยึดติด
อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตหลุ่มหลง... คิดเสียว่า.เราโชคดี.ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก
ความผูกพัน..ก็เหมือนกับความรัก.. หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก
หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก แต่ความผูกพันที่ว่า.ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง
ไว้กับสิ่งนั้น..เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ
ในยามเช้า..เราอา! จต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม พออากาศร้อนหน่อย.เราอาจต้องการน้ำเย็นๆ
บางครั้งที่เราไม่สบาย.เราอาจต้องการน้ำอุ่น ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ..ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ
ในเวลาที่แตกต่างกัน.ตามความเหมาะสม.. หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ
แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที.ในแก้วใบเดียวกัน.. เราก็จะพบว่า..แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว..แล้วเริ่มแตก
ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา.. ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง....ไม่ผิด ถ้าเราค่อย ๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง
ให้กลับคืนในเวลาที่ควร เพราะอย่างน้อยที่สุด..เราก็มีโอกาส..ได้ผูกพัน...ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส..ได้รัก นั่นเอง
ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น คือ........ความรัก
ถ้าคุณเศร้า เหงา คิดถึงเค้าอยากเจอ พูดคุย คือ.........ความรัก
ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใคร ๆ ที่ไม่ใช่คุณคือ.........ความใคร่ อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว
ถ้าคุณเมามาย เค้าลูบหลังไหล่ ดูแล คือ.........ความรักที่บริสุทธิใจ
ถ้าคุณเมามาย เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย คือ..........ความใคร่จากเค้าของ! คุณ
ถ้าคุณเข้าหา แต่เค้าหนี... คือ......... ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้ว
ถ้าคุณหนี แต่เค้าวิ่งตามมา คือ..........ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ
ถ้าคุณร้องให้ ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ คุณคือคนโง่ และบ้า อย่างน่าอาย
แต่ถ้าคุณพอใจ...จงรัก และ มอบความรัก ให้กับเค้า แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้..
ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า จงภูมิใจที่มีความใคร่ เสน่หา เพราะมันจะไม่ย้อนกลับมาหาอีกต่อไป....
posted by Luckily . at 11:14 AM
ห่างหายไปนานเลยนะ .. คิดถึงกันบ้างมั้ยละ คงไม่คิดถึงสินะ..เพราะเรารู้สึกว่าจะมีคนเช้ามาเชียนเยอะเหมือนกันนี่นา..แต่ไม่เป็นไรหรอกช่างเถอะ...ครึ่งเดือนแล้วสินะที่เข้ามาอยู่ห้องใหม่ ทุกอย่างราบรื่น การคมนาคมสะดวก เรียกได้ว่าดีกว่าที่พักเดิม..แทบทุกอย่าง ไม่มีปํญหาจะมีก็แต่ว่าที่พักใหม่ของเราจะทำงานกันเป็นกะ ..อย่างช่วงที่เรานอน เค้าตื่น ช่วงที่เราตื่นเค้าหลับ ..ดีมั้ยละ..บางทีเราทำอะไรก็ต้องเกรงใจคนอื่นแต่พอมานึกอีกทีแล้วทำไมคนอื่นมันไม่เกรงใจมั่งอ่ะ..แต่อย่างว่าอะนะ ..พยายามคิดเสมอ ๆๆ ช่างมันเถอะ..!!
ส่วนเรื่องความรัก..พักนี้เข้าขั้นดีเลยละ ..เข้าใจกันทุกอย่างจะมีก็นิดหน่อยแต่ส่วนใหญ่ต้นเหตุก็จะเป็นเพราะเราสะมากกว่า..(..งี่เง่าบ้าง.//..บึ๋นบ้าง.//.) บางครั้งพูดมากไปก็บอกให้เราหยุด..หึ ..แต่ไม่เคยโกรธนะ..((( เจง ๆ ๆ)) พอเค้างอนเราง้อ..แต่พอเราง้อไม่สำเร็จก็งอนเค้าต่อสุดท้ายคนผิดเลยกลายเป็นเค้าไปสะเลย...สนุกดีนะมันกลายเป็นชีวิตประจำวันไปแล้วละ..เย็นต้องกินข้าวด้วย..ทำอะไรด้วยกันตลอด (( ห้ามคิดกันทะลึ่ง ๆ นะ)) ไม่ห่างหรือแม้จะห่างแต่ความรู้สึกก็อยู่ใกล้กันตลอดอยู่ดี .. หรือแม้จะมีอะไรเข้ามาทำให้ความรักเราสะดุดบ้าง แต่ที่แน่ ๆ คือไว้ใจที่สุดจ๊ะ..ไม่เคยคิดอะไรอย่างที่ปากพูดไปหรอกนะ..ใครจะพูดหรือว่าอะไรเราขอมั่นใจ "นายนะ " ..เพราะความรักไม่ได้อยู่ที่เราคนเดียวที่จะทำมันให้มีความสุขได้ .. แต่มันต้องอยู่ที่คน 2 คนเติมมันมากกว่า ..เกินบ้างขาดบ้างก็ช่างมันเถอะนะ ..นะ ..
posted by Luckily . at 11:04 AM
ดำดิ่ง...
คนเรา เมื่อมีจุดสูงสุด ก็มีสุดต่ำสุดเสมอ.. ใครหลายคนเคยพูดไว้ ตัวแทสเอง อาจจะพูดได้ว่า ขึ้นถึงจุดๆหนึ่งที่ชีวิต อาจจะเรียกว่า สมหวังมีทุกสิ่ง...ทุกสิ่งที่หมายถึง ก็เป็นพวก รถ เงิน...และอนาคตที่สามารถ วาดฝันได้...
แต่เมื่อถึงจุดตกต่ำ ปัญหาต่างๆ พากันเดินขบวนเข้ามาอย่างรวดเร็ว..เร็วจนไม่อาจจะตั้งตัวได้ เป็นเพราะการดำรงชีวิตของเราเองเมื่อก่อน พอถึงจุดที่ต้องลงต่ำ เลยมีอาการที่หลายๆคนเรียกว่า "จมไม่ลง" แต่ใครจะรู้บ้างล่ะ ว่าการที่เราอยากจะจม มันก็มีอะไรๆ ให้เราจมลงไม่ได้.. มีหลายคน สมน้ำหน้า..มีหลายคนสะใจในความล้มเหลวของเรา..."ช่างเถอะ.."
กำลังใจ... คำๆนี้มีความหมายมากนัก ในเวลาและสถาณการณ์ แบบนี้.... หวังว่า กำลังใจ คงจะไม่หมดไปก่อนที่จะ จมลงลึกที่สุด หรือ ลอยตัวได้ซะก่อนนะ....
... กำลังใจ ... มันก็ดีอย่างที่คิดนะ แต่บ้างครั้งถ้ามันออกมาจากข้างในของตัวเองมันจะมีความรู้สึกที่ดีกว่า ... ต่อให้คนอื่น ๆ ให้มาเท่าไหร่มันก็เป็นเพียงแค่สิ่งกระตุ้นเพียงเบา ๆ เท่านั้นนะ ...เพราะที่สำคัญกำลังใจที่ดีต้องมาจากตัวเองมากกว่า .. ถ้าไม่มีความมั่นใจในตัวเอง .. ก็เหมือนกับไม่กล้าที่จะตัดสินใจอะไร ๆ หลาย ๆ อย่างนะจ้ะ ...ลักษณ์อยู่ใกล้ ๆ นะ .. คอยให้กำลังใจเวลาท้อ .. คอยดีใจเวลาที่แทสเอาชนะอุปสรรคตรงนั้นได้นะ ... จุ๊บบบบบบบบบบบบบ ... " .. สู้ต่อไปนะ..อ้ายมดแดง .." คิก ๆ ๆๆ
posted by Luckily . at 11:54 AM
คิด ๆ ๆ ๆ คิดถึง blogger จัง.. ไม่ได้เจอกันมาตั้งนานวันนี้ละเราได้เข้ามาหามาพูดมาคุยกะนายแล้วนะ . คงคิดถึงเหมือนกันละสิ..มะเราจะเล่าให้ฟังว่าเราไปเจออะไรมาบ้างนะ ... หลายวันก่อนมีงานสงกรานต์จ้ะเราไปเที่ยวบ้านมาละจ้ะ .. ไปเที่ยวบ้านเพื่อนสนิทมา 2 คืนสนุกนะได้เจออะไรแปลก ๆๆ ทุกครั้งที่กลับมันมีความรู้สึกว่าเราโตขึ้นมาอีกปีแล้วนะ..อะไรหลาย ๆ อย่างเปลี่ยนไป..หลายคนที่เคยรู้จักจากที่เป็นโสดก็แต่งกันหมดละ .. เพื่อนที่รู้จักกัน เที่ยวด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ๆๆ ก็มีแฟนกันหมดละ..ความคิดก็เปลี่ยนไปโตเป็นผู้ใหญ่กันหมด..พอตั้งวงกินเหล้าปุ๊บ..!! การสนทนาเริ่มเกิดขึ้นอะไรเพื่อนผู้ชายก็บรรยายถึงบรรดา ศรีภรรยาทั้งหลาย // อึ้งอยู่คำนะ .. "ทำไมพวกนั้นมันไม่เหมือนพวกเธอบ้างว่ะ..เอาใจยากชิบ..เรื่องมากละที่ 1 .." อ้ายเพื่อน ๆ บ้าเลยโดนเราสวดสะยับเลยละ ..พออยู่ได้ 2 วันก็กลับบ้านตัวเองปีนี้มีความรู้สึกอยากกลับมาอยู่บ้านอยากให้เวลากลับที่บ้านมาก ๆๆ แต่กลับบ้านคราวนี้พิเศษหน่อยตรงที่ว่ามีคนพิเศษมาเที่ยวบ้านด้วย .. ได้เห็นภาพอะไรหลาย ๆ อย่างเวลาที่เค้าทำกิจกรรมร่วมกับคนที่บ้าน..ดูแล้วเหมือนเค้าเป็นส่วนหนึ่งของคนที่บ้านไปโดยปริยาย .. เราเลยกลายเป็นคนนอกไปเลยละจ้ะ ..อิ..อิ..แต่ก็ไม่คิดมากหรอกนะ..กลับดีใจสะอีกที่เค้าเข้ากับครอบครัวเราได้ ..เริ่มสบายใจละ..ไม่จำเป็นต้องคิด .. ไม่ต้องห่วง ..อย่างน้อย ๆๆ ทางบ้านรับได้แล้ว คนอื่น ๆ จะว่ายังไงไม่สนแล้วละ .. อยากมากถ้ามีมันก็คงแค่สะกิดปากแผลให้เจ็บ ๆ คัน ๆ เท่านั้นละ ..ได้ทะเลาะกันบ้าง .. อย่างน้อยมันก็ทำให้เรารู้ว่าเค้ายังรักเราอยู๋นะ .. อิ..อิ.. วันนี้เรามาเล่าให้ฟังแค่นี้ก่อนนะ ..แล้วอีกไม่นานเราจะเข้ามาเล่าให้นายฟังใหม่นะ ..
posted by Luckily . at 8:20 AM
ไม่ได้มาเขียนสะนาน..ถ้าไม่มีอะไรก็คงไม่เข้ามาสินะ..เฮ้อ ..เวลาช่างหมุนเร็วดีนะยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยก็หมดไปละ 1 วัน
"..อย่ากังวลในความรักของฉัน อย่ากลัวว่ามันจะเปลี่ยนผันวันไหน แม้วินาทีนี้ หนทางที่มีคอยกั้นใจ แต่เชื่อเถอะว่าความห่างไกล - - ไม่มีผลอะไรให้เจอ เพราะความคงมั่น คือความคงมั่น ทุกอย่างในตัวของฉันยังคงเป็นฉันอยู่เสมอ ทุกครั้งที่หลับตา หรือการตื่นขึ้นมาของเธอ มั่นใจได้เสมอ ว่ารักที่พบเจอยังงดงาม.."
"...นับแต่วันนี้ฉันคงไม่ต้องค้นหา เพราะมีเธอคนดีมาอยู่ใกล้-ใกล้ ในคืนฟ้าพราวเราจะช่วยกันนับดาวบนฟ้าไกล หากได้อยู่ในอ้อมอกอุ่นไอ ฉันจะเอ่ย"คำรัก"มากมายให้เธอฟัง "..
posted by Luckily . at 8:31 AM
เมื่อมีความผูกพัน ก็มักมีความรัก ต่อด้วยความห่วงใย และหวงแหนเพิ่มเข้ามา .. คงจะเป็นอย่างนี้เรื่อย ๆๆ ไปจนกว่าจะมีการเลิกลา..เสียน้ำตา เสียใจคงไม่มีใครที่อยากเจอตรงนี้สินะ เราเองก็คงเช่นกัน อยากรักให้นาน ๆ ไม่เคยคิดนะว่ายังจะมีใครมาคอยเป็นห่วงเป็นใยเราอีก นอกจากคนทางบ้านแล้ว .. จนถึงวันนี้รู้สึกดีนะที่มีคนคอยเป็นห่วงคอยถาม คอยซัก เสมอ ๆ เวลาคุยกันและจะได้ยินประโยคนี้เสมอ ๆ "วันนี้ทำงานเหนื่อยมั้ยจ้ะ" จากปากของเค้า..ไม่รู้สินะมันเป็นความรู้สึกลึก ๆ ทั้งดีใจทั้ง ...อธิบายไม่ถูกเลยละ แต่เราสิกลับเป็นฝ่ายที่ไม่เคยถามสักคำบางครั้งไม่เคยพูดให้เค้าฟังเลยสักครั้ง..เป็นห่วงนะ แต่ไม่รู้เป็นไงสิปากมันไม่ยอมขยับที่จะพูดสักที..แต่มันก็คงไม่นานหรอกนะ ที่กล้าพอที่จะพูดให้ฟัง ..ที่ทำได้ตอนนี้ก็คงเป็นเพียงแค่การกระทำ ให้คุณได้สัมผัสเท่านั้น .. คงไม่นานหรอกจ้ะคุณจะได้ฟังคำ ๆ นั้นจากปากชองผู้หญิงคนนี้และมันจะออกมาจากใจทั้งหมดจิง ๆ ๆ หลายคนที่เช้ามาอ่านอาจคิดว่าฉันคนนี้เพ้อฝัน .. แต่ทุกตัวอักษรที่ออกมาเราตั้งใจที่จะพิมพ์มันจิง ๆนี่นา คงเพราะความกล้าในตัวเองมีอยู่ตอนนี้มั้ง กล้าพอที่จะพิมพ์อะไรหลาย ๆ อย่างเพื่อให้คน ๆ นึงรับรู้..และเข้าใจ..เอ้อ..ไม่เอาละกลับบ้านดีกว่า.. ถ้าพิมพ์มากกว่านี้มันต้องกลายเป็นนิยายแน่ ๆ เลย.อิ..อิ..แต่อย่างน้อย ๆ ก็ขอให้ชีวิตมีความสุขเหมือนในนิยายตอนจบอ่ะนะ ..
posted by Luckily . at 4:57 PM 