<!DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.0 Transitional//EN">
<html>
<head>
	<title>Reisverslag - Erwin & Kim</title>
</head>

<body>
<h1>Reisverslag - Erwin & Kim</h1>



     
          <h3>Friday, March 02, 2001</h3>
     
     <blockquote>
          <a href="http://www.blogger.com/blog_edit.pyra?blogid=2588158">blogger.com</a><br>
          <font size="1">posted by M Verbon 11:35 AM</font>
     </blockquote>
     <p>

     
          <h3>Thursday, March 01, 2001</h3>
     
     <blockquote>
          <a href="http://www.blogger.com/blog_edit.pyra?blogid=2588158">blogger.com</a><br>
          <font size="1">posted by M Verbon 10:55 AM</font>
     </blockquote>
     <p>

     
     <blockquote>
          <p>We zijn even thuis. Nee, niet echt thuis in Nederland natuurlijk, we zijn niet van plan eerder terug te<br>komen, maar we zitten in huis bij familie. En dat is heerlijk; een echt bed om in te slapen, een keuken<br>waar niet iedereen staat te dringen om ook te koken en het is helemaal geweldig om met z'n allen<br>aan tafel koffie te drinken en te praten over Nieuw-Zeeland en over Nederland nu en 30 jaar<br>geleden. Heel leuk om al die verhalen te horen, over de 4 weken durende boottocht van Nederland<br>naar NZ toe, over de eerste banen hier en om de kleinkinderen te zien, die geen woord Nederlands<br>begrijpen, maar wel weten dat het altijd regent in Holland.<br><p>We zitten nu vlakbij Napier (pastel kleurig art-deco stadje dat verder dat erg Mediterraans <br>aandoet), drie weken geleden reden we weg uit Auckland met onze (overigens nog steeds rijdende)<br>skelter. Via de oostkust en de Coromandel zijn we langzaam afgezakt richting Rotorua, de<br>East-Cape en uiteindelijk dus Hawke's Bay waar Napier ligt. Onze eerste stop was op Hot Water<br>Beach, want in thermo-Nieuw-Zeeland moet je dit hebben meegemaakt. Op dit strand kun je tussen<br>laag en hoog tij een kuil graven op het strand en er komt dan heet water in gebubbeld. Eerst<br>geloofde Kim het echt niet; staan daar een beetje tientallen mensen met een schep te graven en te<br>graven in het zand. Maar dan opeens voel je het hete water opkomen en moet je voorzichtig zijn dat<br>je je niet verbrandt. Zo mal om zoiets mee te maken; je eigen gratis prive thermo-badje op Hot<br>Water Beach, mooier kan het toch niet?<br><p>De volgende dag hebben we in Whitianga onze eigen Maori bone-carving gemaakt. Deze<br>snij-kunstwerkjes van bot zie je echt overal, maar om er zelf een te maken is natuurlijk helemaal tof,<br>een zelfgemaakt souvenier. Je zoekt een ontwerp uit van meer dan honderd verschillenden, met<br>allemaal weer een andere betekenis. Dat krijg je een stukje bot waar je je ontwerp op moet over<br>tekenen en dan uitboren en snijden en tenslotte schuren met 3 verschillende soorten schuurpapier.<br>We waren er een middag zoet mee en het kostte ook behoorlijk wat, maar dan heb je wel een<br>unieke, zelfgemaakte ketting om je nek hangen. Diezelfde dag hebben we Tapu beklommen een<br>berg met de Maori-legende dat je als op de top hebt gestaan je binnen 7 jaar terugkomt in<br>Nieuw-Zeeland. Dat zou nog eens leuk zijn, ben wel benieuwd of die legende het geld dan ook op<br>je bankrekening stort&hellip;<br><p>Daarna vervolgden we onze weg naar Rotorua. Zo ongeveer de bekendste plaats van het<br>Noordereiland, de stad met de rotte-eierenlucht van alle sulfa die er vrij komt door de kokende<br>modderpoelen, de thermo-meren en van de geysers. Weer heel magisch om te zien allemaal, minder<br>om te ruiken, maar ach. Verschillende parken bekeken, met helder groene en blauwe meren die<br>bijna koken en geysers die zomaar uit de grond komen spuiten. Ook nog bij toeval een<br>Maori-concert meegemaakt; in het park dat we aan het bezichtigen waren was ook een Maori-stam<br>aan het optreden, hadden we dat ook maar weer mooi meegepakt!<br><p>Via de bijna verlaten East-Cape, waar je als eerste in de wereld de zonsopgang kunt zien, naar<br>Hawke's Bay gereden.  Hier zijn we nu dus al een poosje en we hebben ook alweer gewerkt! Het is<br>hier volop appelseizoen en we hebben in een appelboomgaard gewerkt voor ruim een week. Het<br>werk was goed te doen, wel heel zwaar hoor, 's avonds als je thuiskomt wil je niets liever dan<br>meteen naar je bed, maar Erwin kreeg last van een hele erge allergie. Waarschijnlijk van de spray<br>die ze gebruiken op het fruit. Hij kreeg overal last van rode, brandende en jeukende bultjes en z'n<br>gezicht zag eruit alsof z'n ogen waren dichtgeslagen zo opgezwollen waren ze. Wij naar de dokter<br>geweest en medicijnen gehad, maar die hielpen toch niet zoals ze zouden moeten, dus toen zijn we<br>maar weer gestopt.  Het werk en de mensen waren verder wel heel wat beter te doen dan in<br>Australie. Ze hadden hier tenminste een schuurtje waar je koffie en thee kon drinken en stoelen om<br>op te zitten in je pa! uze. De bazin was wel te doen, ze noemden haar ook 'the Dragon', maar<br>vergeleken bij de Dragonlady op de tomatenmachine in Australie was zij een schoothondje. Het<br>plukken zelf was heel saai, maar tegelijkertijd moest je heel erg opletten dat je wel de juiste kleur<br>plukte en dat je je ladder goed zette (anders donder je er mooi vanaf). Die ladders vond Kim iets<br>minder leuk aan het werk; met een bijna 15 kilo wegende emmer om je schouders en dan gezellig<br>5-7 treden omhoog klimmen. En ze staat al nooit zo stabiel, laat staan op de bovenste tree zonder<br>iets om aan vast te houden. Maar goed, we hebben niks gebroken, Erwins allergie is langzaam aan<br>het afnemen en we heben weer wat dollars verdient.<br><p>Aankomende week vertrekken we weer hier uit Hawke's Bay. Richting Wellington om de boot te<br>nemen naar het Zuidereiland. Gelukkig hebben we de allergoedkoopste overtocht kunnen kopen<br>($136), want eerst hadden we gehoord dat het zo rond de $350,- zou kosten voor een enkele reis<br>met auto. Volgende mail dus vanaf het Zuidereiland&hellip; Fiordland, Milford Sound, Queenstown,<br>Abel Tasman en Kaikoura; wij zijn benieuwd!<br><p> <br><p>Erwin en Kim<br>
          <font size="1">posted by M Verbon 10:54 AM</font>
     </blockquote>
     <p>

     
     <blockquote>
          <p>We zijn even thuis. Nee, niet echt thuis in Nederland natuurlijk, we zijn niet van plan eerder terug te<br>komen, maar we zitten in huis bij familie. En dat is heerlijk; een echt bed om in te slapen, een keuken<br>waar niet iedereen staat te dringen om ook te koken en het is helemaal geweldig om met z'n allen<br>aan tafel koffie te drinken en te praten over Nieuw-Zeeland en over Nederland nu en 30 jaar<br>geleden. Heel leuk om al die verhalen te horen, over de 4 weken durende boottocht van Nederland<br>naar NZ toe, over de eerste banen hier en om de kleinkinderen te zien, die geen woord Nederlands<br>begrijpen, maar wel weten dat het altijd regent in Holland.<br><p>We zitten nu vlakbij Napier (pastel kleurig art-deco stadje dat verder dat erg Mediterraans <br>aandoet), drie weken geleden reden we weg uit Auckland met onze (overigens nog steeds rijdende)<br>skelter. Via de oostkust en de Coromandel zijn we langzaam afgezakt richting Rotorua, de<br>East-Cape en uiteindelijk dus Hawke's Bay waar Napier ligt. Onze eerste stop was op Hot Water<br>Beach, want in thermo-Nieuw-Zeeland moet je dit hebben meegemaakt. Op dit strand kun je tussen<br>laag en hoog tij een kuil graven op het strand en er komt dan heet water in gebubbeld. Eerst<br>geloofde Kim het echt niet; staan daar een beetje tientallen mensen met een schep te graven en te<br>graven in het zand. Maar dan opeens voel je het hete water opkomen en moet je voorzichtig zijn dat<br>je je niet verbrandt. Zo mal om zoiets mee te maken; je eigen gratis prive thermo-badje op Hot<br>Water Beach, mooier kan het toch niet?<br><p>De volgende dag hebben we in Whitianga onze eigen Maori bone-carving gemaakt. Deze<br>snij-kunstwerkjes van bot zie je echt overal, maar om er zelf een te maken is natuurlijk helemaal tof,<br>een zelfgemaakt souvenier. Je zoekt een ontwerp uit van meer dan honderd verschillenden, met<br>allemaal weer een andere betekenis. Dat krijg je een stukje bot waar je je ontwerp op moet over<br>tekenen en dan uitboren en snijden en tenslotte schuren met 3 verschillende soorten schuurpapier.<br>We waren er een middag zoet mee en het kostte ook behoorlijk wat, maar dan heb je wel een<br>unieke, zelfgemaakte ketting om je nek hangen. Diezelfde dag hebben we Tapu beklommen een<br>berg met de Maori-legende dat je als op de top hebt gestaan je binnen 7 jaar terugkomt in<br>Nieuw-Zeeland. Dat zou nog eens leuk zijn, ben wel benieuwd of die legende het geld dan ook op<br>je bankrekening stort&hellip;<br><p>Daarna vervolgden we onze weg naar Rotorua. Zo ongeveer de bekendste plaats van het<br>Noordereiland, de stad met de rotte-eierenlucht van alle sulfa die er vrij komt door de kokende<br>modderpoelen, de thermo-meren en van de geysers. Weer heel magisch om te zien allemaal, minder<br>om te ruiken, maar ach. Verschillende parken bekeken, met helder groene en blauwe meren die<br>bijna koken en geysers die zomaar uit de grond komen spuiten. Ook nog bij toeval een<br>Maori-concert meegemaakt; in het park dat we aan het bezichtigen waren was ook een Maori-stam<br>aan het optreden, hadden we dat ook maar weer mooi meegepakt!<br><p>Via de bijna verlaten East-Cape, waar je als eerste in de wereld de zonsopgang kunt zien, naar<br>Hawke's Bay gereden.  Hier zijn we nu dus al een poosje en we hebben ook alweer gewerkt! Het is<br>hier volop appelseizoen en we hebben in een appelboomgaard gewerkt voor ruim een week. Het<br>werk was goed te doen, wel heel zwaar hoor, 's avonds als je thuiskomt wil je niets liever dan<br>meteen naar je bed, maar Erwin kreeg last van een hele erge allergie. Waarschijnlijk van de spray<br>die ze gebruiken op het fruit. Hij kreeg overal last van rode, brandende en jeukende bultjes en z'n<br>gezicht zag eruit alsof z'n ogen waren dichtgeslagen zo opgezwollen waren ze. Wij naar de dokter<br>geweest en medicijnen gehad, maar die hielpen toch niet zoals ze zouden moeten, dus toen zijn we<br>maar weer gestopt.  Het werk en de mensen waren verder wel heel wat beter te doen dan in<br>Australie. Ze hadden hier tenminste een schuurtje waar je koffie en thee kon drinken en stoelen om<br>op te zitten in je pa! uze. De bazin was wel te doen, ze noemden haar ook 'the Dragon', maar<br>vergeleken bij de Dragonlady op de tomatenmachine in Australie was zij een schoothondje. Het<br>plukken zelf was heel saai, maar tegelijkertijd moest je heel erg opletten dat je wel de juiste kleur<br>plukte en dat je je ladder goed zette (anders donder je er mooi vanaf). Die ladders vond Kim iets<br>minder leuk aan het werk; met een bijna 15 kilo wegende emmer om je schouders en dan gezellig<br>5-7 treden omhoog klimmen. En ze staat al nooit zo stabiel, laat staan op de bovenste tree zonder<br>iets om aan vast te houden. Maar goed, we hebben niks gebroken, Erwins allergie is langzaam aan<br>het afnemen en we heben weer wat dollars verdient.<br><p>Aankomende week vertrekken we weer hier uit Hawke's Bay. Richting Wellington om de boot te<br>nemen naar het Zuidereiland. Gelukkig hebben we de allergoedkoopste overtocht kunnen kopen<br>($136), want eerst hadden we gehoord dat het zo rond de $350,- zou kosten voor een enkele reis<br>met auto. Volgende mail dus vanaf het Zuidereiland&hellip; Fiordland, Milford Sound, Queenstown,<br>Abel Tasman en Kaikoura; wij zijn benieuwd!<br><p> <br><p>Erwin en Kim<br>
          <font size="1">posted by M Verbon 10:21 AM</font>
     </blockquote>
     <p>


<!-- 
   In accordance to the Blogger terms of service, please leave this button somewhere on your blogger-powered page. Thanks!
-->

<P><BR>
<a href="http://www.blogger.com"><img width=88 height=31 src="http://buttons.blogger.com/bloggerbutton1.gif" border=0 alt="This page is powered by Blogger. Isn't yours?"></a>
</body>
</html>
